คำพูดของอัครทูตเปาโลเตือนเราว่า ความเชื่อไม่ใช่สิ่งที่อยู่นิ่ง ๆ เปาโลบอกว่าอาจารย์ “โน้มตัวไปยังสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า…บากบั่นมุ่งไปสู่หลักชัย” ภาพนี้เหมือนกับคนที่เอนตัวไปข้างหน้า ใช้แรงทั้งหมดที่มี เพื่อไปให้ถึงสิ่งที่อยู่ข้างหน้า แสดงให้เห็นว่าการเดินทางในความเชื่อของคริสเตียนต้องมีความตั้งใจ ความอดทน และการจดจ่อ แต่เปาโลไม่ได้พูดถึงความพยายามของมนุษย์เพียงอย่างเดียว เขากำลังพูดถึงชีวิตที่ยอมมอบถวายทั้งหมดให้กับพระประสงค์ของพระเจ้า นี่คือจุดที่คำว่า “Let God” (ปล่อยให้พระเจ้านำ) มีความหมายอย่างแท้จริง

​

ปล่อยให้พระเจ้าเป็นผู้นำ...

การปล่อยให้พระเจ้านำ ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ต้องทำอะไรเลย แต่หมายถึงการยอมให้พระเจ้ากำหนดทิศทาง จังหวะ และปลายทางของชีวิตเรา หลายครั้งเราก็ขยับ เดินหน้า และทำสิ่งต่าง ๆ มากมาย แต่ไม่ใช่ไปในทิศทางที่พระเจ้าต้องการ เรามักวิ่งตามความสำเร็จ การยอมรับจากคนอื่น ความสบาย หรือการควบคุมชีวิต เพราะคิดว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้เราอิ่มใจ แต่เปาโลเตือนเราว่า เป้าหมายที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในความสำเร็จของโลกนี้

​

รางวัลที่แท้จริงคือ “การทรงเรียกแห่งเบื้องบนซึ่งมีในพระเยซูคริสต์” เป็นการทรงเรียกจากพระเจ้าให้เราเติบโตในความไว้วางใจ การเชื่อฟัง และความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับพระคริสต์มากขึ้น เป็นการเรียกให้เราเป็นเหมือนพระองค์มากขึ้นทุกวัน

​

ทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง...

ก่อนที่เปาโลจะพูดถึงการมุ่งไปข้างหน้า เขาเลือกอย่างชัดเจนว่าจะไม่จมอยู่กับอดีต เพราะอดีตสามารถฉุดรั้งเราได้สองทาง คือ ความเสียใจ และ ความหยิ่งผยอง

ความล้มเหลวอาจทำให้เรารู้สึกละอายและกลัว ส่วนความสำเร็จในอดีตอาจทำให้เราพอใจและไม่อยากเติบโตต่อ การปล่อยให้พระเจ้านำ คือการวางทั้งสองอย่างนี้ลง เราวางใจว่าพระเจ้าทรงยกโทษสิ่งที่ต้องได้รับการยกโทษแล้ว และพระองค์ยังทรงมีสิ่งดี ๆ รออยู่ข้างหน้า พระเจ้ายังไม่ทรงทำงานกับเราจบ

​

วิ่งด้วยพระคุณ ไม่ใช่แรงกดดัน...

เมื่อเราหยุดวิ่งด้วยกำลังของตัวเอง เราจะพบว่าพระคุณของพระเจ้ากำลังพาเราไป พระคุณไม่ได้ทำให้เราหยุดพยายาม แต่ช่วยปลดแรงกดดันออกไป แทนที่จะต้องพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง เราก้าวไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจว่าเราเป็นที่รักแล้ว เมื่อเราจดจ่อสายตาที่พระคริสต์ วิธีที่เราวิ่งจะเปลี่ยนไป เราจะไม่เปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น ไม่ท้อใจเมื่อเจออุปสรรค และไม่หยุดนิ่งเพราะความกลัว เพราะพระคริสต์ทรงอยู่ข้างหน้าเรา ทรงเรียกเราไปต่อ ทรงเปลี่ยนแปลงนิสัยใจคอของเรา และเสริมกำลังความเชื่อของเรา

การปล่อยให้พระเจ้านำ คือการไว้วางใจพระองค์ แม้เราจะยังไม่เห็นเส้นทางทั้งหมด เป็นการเลือกความเชื่อมากกว่าการควบคุม เลือกการเชื่อฟังมากกว่าความสบาย และเลือกเป้าหมายของพระเจ้ามากกว่าความง่ายของชีวิต

​

คำอธิษฐาน:-

"ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงเห็นหัวใจของข้าพระองค์ และทรงรู้ว่าข้าพระองค์พยายามควบคุมชีวิตของตนเองได้ง่ายเพียงใด วันนี้ข้าพระองค์เลือกที่จะปล่อยให้พระองค์นำ สอนข้าพระองค์ให้ไว้วางใจแผนการของพระองค์ แม้ในเวลาที่รู้สึกไม่สบายใจหรือไม่แน่ใจ ช่วยให้ข้าพระองค์วางอดีตของตนไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ ทั้งความล้มเหลว ความกลัว และแม้แต่ความสำเร็จ ขอทรงประทานกำลังให้ข้าพระองค์บากบั่นไปต่อ ความเชื่อที่จะติดตาม และสายตาที่จับจ้องอยู่ที่พระเยซู ขอให้ข้าพระองค์วิ่งในเส้นทางนี้ด้วยพระคุณของพระองค์ และเพื่อพระสิริของพระองค์ ในพระนามพระเยซูคริสต์ อาเมน!"

 

คำถามเพื่อใคร่ครวญ:-

1. การ “บากบั่นไปต่อ” ในฤดูกาลชีวิตของคุณตอนนี้หน้าตาเป็นอย่างไร

2. มีสิ่งใดในอดีต ทั้งดีหรือไม่ดี ที่อาจกำลังขัดขวางการเติบโตฝ่ายจิตวิญญาณของคุณอยู่หรือไม่

3. พระเจ้าอาจกำลังเรียกคุณให้ไว้วางใจจังหวะเวลาของพระองค์ แทนการรีบร้อนในเรื่องใด

4. คุณจะเปลี่ยนจากการใช้กำลังของตัวเอง มาเป็นการพึ่งพาพระคุณของพระเจ้าได้อย่างไร

5. ในสัปดาห์นี้ คุณสามารถทำก้าวเล็ก ๆ อะไรได้บ้าง เพื่อเดินตามพระคริสต์อย่างตั้งใจมากขึ้น