​ก่อนที่อาจารย์เปาโลจะพูดถึงการก้าวไปข้างหน้า อาจารย์พูดถึงการ ปล่อยไป ก่อน นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย เพราะถ้าเราไม่ปล่อยอดีต เราจะไม่สามารถเดินไปในสิ่งที่พระเจ้าทรงเตรียมไว้ได้อย่างอิสระ...สำหรับทีมงานนมัสการ การปล่อยไปเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง เพราะเรารับใช้จากหัวใจ ไม่ใช่เพียงจากความสามารถ หากหัวใจของเรายังแบกภาระจากอดีต การนมัสการของเราอาจดูถูกต้องภายนอก แต่ขาดเสรีภาพฝ่ายวิญญาณ

​

การ “ปล่อยไป” หมายความว่าอะไร?

​

การปล่อยไป ไม่ใช่:

• การลืมบทเรียนที่พระเจ้าทรงสอน

• การปฏิเสธความรับผิดชอบ

• การทำเหมือนความเจ็บปวดไม่เคยเกิดขึ้น

 

แต่การปล่อยไปคือ:

• การมอบสิ่งที่เราแก้ไขไม่ได้ไว้ในพระหัตถ์พระเจ้า

• การวางใจในพระคุณ มากกว่าความทรงจำ

• การเลือกเชื่อฟังพระเจ้าในวันนี้ มากกว่าติดอยู่กับเมื่อวาน

 

อดีต—ทั้งดีและร้าย—สามารถกลายเป็นสิ่งที่ควบคุมเราได้ หากเราไม่ยอมปล่อย

 

สิ่งที่ทีมงานนมัสการมักต้องปล่อย:

1. ความล้มเหลวในอดีต - ความผิดพลาดในการรับใช้หรือท่าทีที่ไม่ถูกต้อง อาจนำมาซึ่งความรู้สึกผิด แต่ถ้าพระเจ้ายกโทษแล้ว เราไม่ควรผูกมัดตนเองอีก

2. บาดแผลและคำพูดที่ทำร้ายใจ - คำวิจารณ์หรือความขัดแย้งที่ไม่ได้รับการเยียวยา จะส่งผลต่อความสัมพันธ์และความเป็นหนึ่งเดียวในทีม

3. การเปรียบเทียบและความไม่มั่นคง - การเปรียบเทียบของประทาน เสียง หรือบทบาท ทำให้เราสูญเสียความชื่นชมยินดีและลืมตัวตนที่พระเจ้าประทานให้

4. ความสำเร็จในอดีต - ความสำเร็จอาจนำไปสู่ความหยิ่งผยอง หากเราไม่พึ่งพาพระเจ้าเหมือนเดิม การนมัสการจะกลายเป็นเพียงการแสดง

 

เหตุใดการปล่อยไปจึงสำคัญในการนมัสการ:

การนมัสการคือการยอมจำนน ถ้ามือของเรายังเต็มไปด้วยอดีต เราจะชูมือขึ้นต่อพระเจ้าได้ไม่เต็มที่ พระเจ้าไม่ได้ทรงมองหาทีมงานที่สมบูรณ์แบบ แต่ทรงมองหาหัวใจที่ ถ่อม สุภาพ และยอมจำนน

​

เมื่อเราปล่อยไป จะเกิดพื้นที่:

• สำหรับการทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์

• สำหรับความเป็นหนึ่งเดียวในทีม

• สำหรับการนมัสการที่ออกมาจากพระคุณ

 

ปล่อยไป ไม่ใช่เพราะอดีตไม่มีค่า แต่เพราะ พระเมตตาของพระเจ้ามีมากกว่า!

​

หัวข้ออธิษฐาน

​"ข้าแต่พระบิดา โปรดสำแดงสิ่งที่ข้าพเจ้ายังยึดไว้และควรปล่อย ข้าพระองค์ขอมอบความรู้สึกผิด ความอาย ความหยิ่ง และการเปรียบเทียบไว้กับพระองค์...ขอบพระคุณสำหรับพระคุณที่ครอบคลุมอดีต ปัจจุบัน และอนาคต...โปรดชำระหัวใจของข้าพระองค์ เพื่อการนมัสการจะไหลออกมาจากเสรีภาพโปรดช่วยให้ทีมของเรานมัสการด้วยความเป็นหนึ่งเดียวและการยอมจำนน"

​

คำถามเพื่อใคร่ครวญ

1. อดีตเรื่องใดมีอิทธิพลต่อการรับใช้ของเรามากที่สุดในปัจจุบัน?

2. เราเชื่อในคำยกโทษของพระเจ้าอย่างแท้จริงแล้วหรือยัง?

3. มีความหยิ่งหรือความไม่มั่นคงใดที่กระทบการนมัสการของเราหรือไม่?

4. หากเราปล่อยอดีตอย่างแท้จริง ชีวิตและการนมัสการของเราจะเปลี่ยนไปอย่างไร?