ในฐานะทีม Worship Arts Media (WAM) เราทำงานกับเสียง แสง ภาพ ดนตรี เทคโนโลยี และความคิดสร้างสรรค์ เราใช้ทักษะ การฝึกฝน และความเป็นมืออาชีพเพื่อสนับสนุนการนมัสการ แต่พระคัมภีร์เตือนเราว่า การนมัสการที่แท้จริงไม่ได้มีชีวิตเพราะความสมบูรณ์แบบทางเทคนิค แต่มีชีวิตเพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์!

​

เราสามารถมี:

• เสียงที่คมชัด

• แสงที่สวยงาม

• วิดีโอที่ทรงพลัง

• ดนตรีที่ยอดเยี่ยม

 

แต่ถ้าขาดการทรงนำของพระวิญญาณ ทุกอย่างอาจเป็นเพียง “การแสดง” ไม่ใช่ “การทรงสถิต”

​

1 โครินธ์ 2:12 บอกว่าเราได้รับพระวิญญาณเพื่อเข้าใจสิ่งที่พระเจ้าประทานให้ นั่นหมายความว่า ทีม WAM ไม่ได้มีหน้าที่เพียงสร้างบรรยากาศ แต่ต้องมีความไวฝ่ายวิญญาณ เพื่อรับรู้ว่าพระเจ้ากำลังทำอะไรในห้องนั้น

​

โรม 8:26 เตือนว่าเมื่อเราอ่อนแอ พระวิญญาณทรงช่วยเรา บางครั้งเรามาในวันรับใช้ด้วยความเหนื่อยล้า ความกดดัน หรือความเครียดจากเทคนิค แต่พระวิญญาณไม่ต้องการความสมบูรณ์แบบของเรา พระองค์ต้องการหัวใจที่ยอมจำนน

​

2 โครินธ์ 3:17 กล่าวว่า “ที่ใดมีพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้า ที่นั่นก็มีเสรีภาพ”...ในบริบทของทีม WAM เสรีภาพหมายถึง:

• เสรีภาพจากความกลัวว่าจะผิดพลาด

• เสรีภาพจากความคิดเปรียบเทียบ

• เสรีภาพจากการทำเพื่อการยอมรับ

• เสรีภาพจากการทำเพื่อโชว์

 

เมื่อพระวิญญาณทรงครอบครอง ทีมงานจะไม่ทำเพื่อความประทับใจ แต่ทำเพื่อถวายเกียรติ

เมื่อพระวิญญาณทรงเคลื่อนไหวผ่านทีม WAM

• เสียงมิกซ์ธรรมดากลายเป็นช่องทางแห่งการเจิม

• ภาพบนจอกลายเป็นเครื่องมือที่นำผู้คนเข้าสู่การทรงสถิต

• แสงไฟกลายเป็นภาษาที่สะท้อนพระสิริ

• บทเพลงที่ซ้อมมา กลายเป็นช่วงเวลาแห่งการพบพระเจ้า

 

เทคโนโลยีไม่ใช่ศัตรูของการทรงสถิต แต่ต้องอยู่ใต้การทรงนำของพระวิญญาณ...ทีม WAM ไม่ใช่ “เบื้องหลัง” แต่คือผู้รับใช้ที่สร้างพื้นที่ให้พระเจ้าทรงเคลื่อนไหว

​​

คำอธิษฐาน

พระวิญญาณบริสุทธิ์ โปรดทรงครอบครองทีมของเรา เราไม่ต้องการเพียงการผลิตที่ดี แต่ต้องการการทรงสถิตของพระองค์ ชำระแรงจูงใจของเราให้บริสุทธิ์ ปลดปล่อยเราจากความกลัวและความกดดัน สอนเราให้ไวต่อเสียงกระซิบของพระองค์มากกว่าเสียงในหูฟัง ขอให้ทุกโน้ต ทุกภาพ ทุกแสง และทุกการกดปุ่ม เป็นการถวายเกียรติแด่พระเยซู และเป็นช่องทางให้ผู้คนได้พบพระองค์ อาเมน!

​

คำถามเพื่อใคร่ครวญ

1. เรารับใช้เพื่อถวายเกียรติพระเจ้า หรือเพื่อพิสูจน์ความสามารถของตนเอง?

2. เราเตรียมหัวใจฝ่ายวิญญาณมากเท่ากับที่เตรียมทักษะหรือไม่?

3. เราไวต่อการทรงนำของพระวิญญาณในระหว่างรับใช้หรือไม่?

4. เราให้คุณค่ากับการทรงสถิตมากกว่าความสมบูรณ์แบบหรือไม่?

5. ทีมของเรากำลังสร้างวัฒนธรรมแห่งการพึ่งพาพระวิญญาณอย่างแท้จริงหรือไม่?